Uzun zamandır yazamıyordum. Sevgili Bülent Kızılay’ın güzel yazıları siteyi güzelleştiriyor. Artık eskisi gibi yazmaya devam edeceğim. Kısmet bu kötü güneymiş. Aşağıdaki maç yazımda bir çok eleştiri ver takıma, ama yazıya başlamadan düşüncelerimi 1-2 cümle ile özetlersem:
Şanssız ve dandik bir mağlubiyet aldık. Maçı çok istedik ama oyun olarak sahaya bir şey yansıtamadık. 1-0 öne geçtik, Gökhan kenarda tedavi olurken takım 10 kişiydi, defans 3 kişiyle fena yakalandı Gökhan’ın yokluğunda. Gökhan’ın kanadından çaprazda karşı karşıya kaldı Nkufo. Tabi burada top Nkufo’ya gelmeden, Lugano’nun defanstan öyle bir çıkışı vardı ki. Orta sahaya kadar koştu rakibe basmak için. Aslında çıkmayıp yerinde kalsa topun Nkufo’ya gelmesi imkansız gibi bir şey olurdu.Volkan’ın o golü yemesi ise tamamen şanssızlık. Belki bu maçı Volkan ve Dos Santos verdi ama, kesinlikle Fenerbahçe kötü bir takım olduğundan değil, şanssızlığı ile yenildi. Olur böyle şeyler deyip hatalarıdan ders çıkarmak ve önümüze bakmamız lazım…
Maç yazım
1-0′dan nasıl maçı verebiliriz? Bu maçın hakkı bu muydu? diye saatlerdir soruyorum kendime… Müthiş bir taraftar desteğiyle maça başlamışız, iyi de başlamışız, paslaşmalar filan süper. Ama sadece 5 dakika sürüyor. Twente bol paslarla adeta ortada sıçan oynuyor. Mücadelemizle ortak olmaya çalışıyoruz maça. Bir süre Twente topa daha fazla sahip oldu. Ama dengeyi kurduk ve topa sahip olmada ve pozisyon bulmada rakipten daha iyiydik.
Maçı istiyorduk ama bir türlü oyunu oynayamıyorduk.
Dos Santos kendini nerede zannediyor?
Maçın ilk devresi için şu yorumu yaptım, “Dos Santos ve Kazım tarzı oynayanların Fenerbahçe’de işi yok!” Dos Santos’un Brezilya milli takımında oynaması beni hiç ilgilendirmiyor. Brezilya milli takımında oynayan birisin diye bu kadar laubali, bu kadar vurdumduymaz oynamaya hiç hakkın yok!
Tamam tekniği süper, ama takım oyununa katkısı sıfır! En azından bu maçta sıfırdı diyeyim de geçmiş maçlarda ortaya koyduğu performansı görmemezlikten gelipte hakkını yemeyeyim. Çok yetenekli, ama son 2 maçtır sergilediği tavırlar hiç hoşuma gitmiyor. Biran önce toparlanması lazım. Sol açık oynayan birisinin koca 90 dakika boyunca sol kanattan bir kez bindiripte bir tane orta yapamadığını hayatımda görmedim ben. Uğur Boral’la karşılaştırınca insan düşünmeden edemiyor. Tamam Dos Santos ve Uğur Boral’ı karşılaştırmak komik olabilir ama Dos Santos’un dünkü halini görünce insan bu karşılaştırmayı ister istemez yapıyor…
Santos’un kendini toparlaması lazım. 1 kişiyi geçiyor, 2. yi geçiyor, yanında arkadaşı pas istiyor, Santos gidiyor ilk geçtiği kişiyi bir daha geçmeye çalışıyor. O anda top kaptırılıyor, ya kontra yiyoruz ya da tehlikeli bir atak oluyor… Yediğimiz 2. golde Carlos olsaydı o topa öyle bir vururdu ki topu tribünlere gönderirdi. Santos malesef rakibin önüne “al da at” dercesine bıraktı.
Kazım da aynı!
Kazım’ın Santos’tan hiç bir farkı yok. Biraz ciddiyet ya. Maç içerisinde top Kazım’a geldiği anda rahatsız oluyorum, daralıyorum. Bir insan takımın atağını bu kadar mı yavaşlatır. Bu kadar mı ciddiyetsiz oynar bir futbolcu.
Genel olarak fena değildik
Aslında maçta çok da olumsuz yanımız yoktu. Kısaca geçersek, Kazım kötüydü, Santos kötüydü, Volkan şanssız ve konsantre değildi, Alex etkisizdi, Emre çok koştu ama bir şey üretemedi, Lugano dağınıktı, yediğimiz ilk golde Lugano’nun en az Volkan kadar hatası vardı, Cristian rakibe pek basmadı…
Ve Güiza…
Güiza dosyasını önümüzdeki günlerde ayrı bir yazı olarak açmaya karar verdim… Çünkü Güiza konusu öyle bir iki paragrafla geçiştirilecek bir konu değil. Çok ciddi sıkıntılar var Güiza konusunda…
Sonuç
Maçtan sonra daraldım, hala daralıyorum ama Twente maçındaki Fenerbahçe gerçek Fenerbahçe değildi. Kötü oynamamıza rağmen gerçek Fenerbahçe değildi. Bu takım bu gruptan çıkar, gider Twenteyi deplasmanda yener,… Kötü oynamadık, şanssız goller yedik. Sonuçta oynanan oyun futbol. Futbol bu deyip geçmek lazım, hatalardan ders almak şartıyla… Yenilmekte var, ve biz bu yenilgiyi aldık.
Lige bakmak lazım şimdi…
FANO
